Grumpy Cat – pół pers, pół ragdoll
UWAGA: OKRUTNA HODOWLA
Kot perski ma zarówno swoich wielbicieli, jak i krytyków. Bez wątpienia jest to rasa bardzo kontrowersyjna, i słusznie. Niestety, hodowla w celu uzyskania deformacji nie jest rzadkością. Niezwykle krótki nos jest uważany za znak rozpoznawczy kotów perskich, zwłaszcza w Ameryce, ale ma poważne konsekwencje zdrowotne, ponieważ prowadzi do zwężenia nozdrzy i kanalików łzowych. Koty te często cierpią na problemy z oddychaniem i wzrokiem, ponieważ produkują nadmierną ilość łez, przez co ich pyszczki są stale wilgotne. Oczy kotów perskich muszą być regularnie czyszczone.
Płaska kufa nie tylko wpływa na oczy i nos, ale koty perskie są również podatne na problemy z zębami, ponieważ ich małe szczęki nie zawsze mają wystarczająco dużo miejsca na wszystkie zęby. Przeciętnie zęby wypadają im znacznie wcześniej niż u innych ras.
Długa sierść również może sprawiać problemy, ponieważ niełatwo ją rozczesać kocim językiem. Podszerstek skołtunia się, jeśli kot perski nie jest regularnie szczotkowany. Niektóre koty lubią szczotkowanie, podczas gdy dla innych jest to po prostu stres.
Szczególnie w okresie linienia, koty perskie wymagają okresowego golenia, ponieważ skołtunione futro jest nieuniknione. Wysokie wymagania pielęgnacyjne kotów perskich są często niedoceniane.
Mimo wszystko, wybór kota perskiego z pewnością nie jest przestępstwem. Zasługują one na tyle samo miłości, co każda inna rasa. Jeśli kot perski ma zostać zakupiony od hodowcy, ważne jest, aby dokładnie zbadać jego rodziców. Jeśli nos jest zbyt płaski, oczy są zaropiałe lub widoczne są problemy z oddychaniem, nie należy wspierać programu hodowlanego zakupem kociaka.
